Adam Ostaszewski

Zobacz też: inne znaczenia.
Adam Ostaszewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1860-10-2222 października 1860
Wzdów
Data i miejsce śmierci 1934-03-044 marca 1934
Kraków
dr filozofii
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński

Adam Jan Kanty Ostaszewski herbu Ostoja (ur. 22 października 1860 we Wzdowie, zm. 4 marca 1934 w Krakowie) – polski naukowiec i wynalazca, nazywany „Leonardem ze Wzdowa”.

Konstruktor lotniczy, pionier polskiej awiacji, ziemianin, właściciel Wzdowa, działacz gospodarczy i społeczny, pisarz, dramatopisarz, poeta i tłumacz poezji niemal z całego świata, znawca ponad dwudziestu języków obcych, twórca języka zbliżonego do esperanto i słownika, doktor prawa i filozofii.

Życiorys

Syn Teofila Ostaszewskiego i Emmy z hr. Załuskich. Brat Kazimierza i Stanisława.

Kształcił się w Krakowie, Wiedniu, Paryżu i Berlinie. Absolwent prawa i filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego, studiował matematykę u prof. Gralewskiego i Bogużskiego, uczestniczył w kursie matematyki, u prof. Helmholtza w Berlinie, Oltramare i Denisevicza, w Paryżu poznawał rachunek różniczkowy.

Po śmierci ojca w 1889 odziedziczył po nim dobra Wzdów[1]. W dworskim parku, we Wzdowie, zbudował obserwatorium astronomiczne (drewnianą budowlę w kształcie walca, z ruchomą kopułą dachu). Miejscowi nazwali to miejsce „Cyrklem”.

Rysował, malował, rzeźbił, latał samolotami i konstruował modele różnych pojazdów. Interesował się optyką, fizyką, akustyką, hydrostatyką, elektrycznością i magnetyzmem, chemią, mechaniką, zoologią, botaniką, mineralogią, paleontologią, geologią, agrotechniką, geografią, historią, archeologią, heraldyką, muzyką, architekturą, sztuką, sportem i techniką. Uprawiał jazdę konną, szermierką, kolarstwo i jazdę autem.

Był konstruktorem szeregu modeli samolotów (w tym płatowca z silnikiem, który konstrukcyjnie nawiązywał do samolotu braci Wright), samolotu odrzutowego, dwupłatowców Ost 1-3 (na których latał we Francji), helikoptera, modelu sterowca, automatu do gry w szachy oraz instrumentów naukowo-badawczych; z zakresu fizyki, astronomii i techniki druku.

W świecie nauki zasłynął jednak przede wszystkim z ekscentryczności, m.in podważaając teorię budowy świata opracowaną przez Kopernika. Jak pisał o nim Tadeusz Boy-Żeleński "całe życie pracował nad teorią, że słońce znajduje się w środku ziemi, to zaś, co widzimy na niebie, jest tylko jego refleksem."[2] Wykorzystując lukę w prawie międzynarodowym stwierdzał także, że jeżeli jakiś teren na Ziemi nie ma swojego właściciela, to można go zająć. W ten sposób stał się samozwańczym cesarzem Antarktydy, królem Bieguna Południowego, Troi etc.

Napisał m.in. Szkice naukowo-literackie z zakresu sztuki i archeologii. Dużo również tłumaczył z różnych języków.

Wynalazki Adama Ostaszewskiego

  • w 1876 r. zbudował duży model sterowca, modele lotu mechanicznego, i aerodynamicznego w Krośnie.
  • w 1881 r. model samochodu,
  • w 1888 r. w Berlinie miał swój pierwszy lot wolnym balonem; z polską flagą.
  • w 1889 r. silnik wybuchowy, odrzutowy, którego próby przeprowadzał w Krośnie.
  • w 1892 r. pionowzlot Stilbor 1, podczas prób w Krakowie wzniósł się na wysokość 100m
  • w 1896 r. model mechaniczny sfer świata opatentowany w Rosji,
  • w 1900 r. silnik hydrauliczny, na który uzyskał patent we Francji,
  • w 1908 r. zabawka latająca, którą opatentował w Anglii,
  • w 1909 r. otrzymał we Francji patent na koncepcję „Stibora – 2” – czyli latającego pionowzlotu, opracował silnik gazowy, ze zbiornikiem na gaz świetlny i urządzenia techniczne drukarskie.

Zobacz też

Przypisy

  1. Tadeusz Pilat: Skorowidz dóbr tabularnych w Galicyi z Wielkiem Ks. Krakowskiem. Lwów: 1890, s. 281.
  2. Tadeusz Żeleński, Felietony, część 3, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1959, s. 184

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Original: Original:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Adam_Ostaszewski